طول عمر

کارنوزین و L-آرژینین

Dr. Metin Demir  ·  5 دقیقه مطالعه

کارنوزین و L-آرژینین مشتقات اسید آمینه‌ای هستند که نقش روزافزون در پروتکل‌های طول عمر برای پویایی سلامت عضلانی، عملکرد عروقی و پیری سلولی پیدا کرده‌اند. هر دو به‌طور طبیعی در بدن سنتز می‌شوند، اما با افزایش سن مقادیر آن‌ها کاهش می‌یابد.

کارنوزین: محافظ سلولی

کارنوزین (بتا-آلانین + هیستیدین به‌صورت دی‌پپتید) به‌خصوص در عضله اسکلتی و بافت مغز متمرکز است. بهترین مکانیسم مستند: مهار گلیکیشن — تشکیل محصولات نهایی گلیکیشن پیشرفته (AGEs) سرکوب می‌شود. اتصال متقاطع کلاژن در پوست، سفت شدن دیواره عروق و اختلال عصبی کند می‌شود.

همچنین آنتی‌اکسیدان قوی و بافر خستگی عضلانی (مرتبط با ورزشکاران).

L-آرژینین: پیش‌ساز NO

L-آرژینین زیرلایه اندوتلیال NO سینتاز (eNOS) است — بدن برای تولید نیتریک اکساید به آن نیاز دارد. NO عضله صاف عروق را شل می‌کند، فشار خون را تنظیم می‌کند، تجمع پلاکت‌ها را کاهش می‌دهد و سلول‌های اندوتلیال را محافظت می‌کند.

برای عملکرد: جریان خون عضلانی را افزایش، زمان بازیابی را کاهش، و ترشح هورمون رشد را به‌طور متعادل تحریک می‌کند.

استفاده و ترکیبات

هر دو مولکول می‌توانند به مخلوط‌های وریدی طول عمر اضافه شوند یا به‌صورت خوراکی مصرف شوند. برای کارنوزین: اشکال جذب بالا که ساختار دی‌پپتید را حفظ می‌کنند. L-آرژینین در ترکیب با L-سیترولین تولید NO پایدارتری می‌دهد — L-سیترولین در کبد به L-آرژینین تبدیل می‌شود و سطح پلاسمایی را بیشتر بالا نگه می‌دارد.

برای برنامه‌ریزی عملکرد و طول عمر تماس بگیرید.

رزرو نوبت